Orion blog‎ > ‎

Zo gênant - Jenny de Leth

Geplaatst 12 feb. 2019 07:42 door j.boon@orion.nl
Als ik voor een gesprek op school moet komen, eet ik altijd gezellig met Brenda een broodje en een soep in de aula. Voor mij altijd een verassing wat voor broodje ik krijg, want Brenda besteld het 's morgens bij de keukenjuf en ik zie het pas als ik er ben. 

De laatste keer voordat ze naar school ging, kreeg ik echter de dringende instructie om vooral niets te doen waarvoor zij zich moet schamen, want "mam, mijn hele klas zit in de aula, dus doe alsjeblieft niet iets stoms." 

En werk
elijk waar ik doe niets stoms en let goed op dat ik me normaal kleed want o de schaamte die ik voelde toen mijn ouders in nette kleding op school kwamen...  Na 34 jaar voel ik die nog, dus ik begrijp Brenda echt wel. Ik slurp niet als ik mijn soep eet, snuit ook niet overdreven mijn neus en lach niet overdreven hard.

Maar Brenda is nu eenmaal een puber en ik ben sinds een half jaar gedegradeerd tot de stomste mama aller tijden en echt; ik kan werkelijk niets goed doen tegenwoordig. Ik adem stom, ik nies te luid. "Kan je misschien stoppen met fluiten... neurie niet zo irritant, mam.... stop alsjeblieft met dansen want het ziet er echt niet uit... houd je die kleren echt aan vandaag...?"

Toch denkt ze er niet over om ons wekelijkse lunch af te schaffen, want eigenlijk vindt ze het wel heel erg gezellig zo met z'n tweeën. 
Vraagt ook bij het laatste restje soep in het schaaltje of ik haar wil voeren omdat ze haar linkerhand slecht kan gebruiken en ze bang is dat ze zal morsen.

Zachtjes vraag ik of dat nou niet een klein beetje gênant is, om haar te voeren waar al haar klasgenoten bij zitten en verbaasd kijkt ze me aan; nee natuurlijk is dat niet raar, mam doe nou toch eens normaal...!"

Hou vol, denk ik dan. Nog 4 jaar en dan ben ik weer de liefste mama van de wereld.

Comments