Orion blog‎ > ‎

Vertrouwen in de kracht van je kind - Jenny de Leth

Geplaatst 4 dec. 2015 05:07 door Jelka Bröcheler   [ 4 dec. 2015 06:00 bijgewerkt ]


Hoe vaak wij niet tegen de boeken en statistieken aan liepen..."maar het is bewezen dat kinderen met een hersentumorverwijdering"..."het is nu eenmaal zo dat kinderen met NAH...''

Buiten het boekje
En als wij dan zeiden; Dit is niet een kind uit je boek, dit is Brenda och wat werden we dan weer geirriteerd of meewarig aangekeken want tja; daar zaten immers weer een stel ouders die weer niet zagen hoe hun kind er aan toe was... En ja; nu na 5 jaar kan ik ook eerlijk zeggen dat we dat ook écht niet zagen! Want wat je niet in boeken leest is dat ouders zo'n geweldige schok te verwerken krijgen en hier is dan het bijpassende gevoel maar dat staat niet in zo'n studie boek. Daar staat niet in dat je wereld vergaat en gevuld wordt met angst. Daar staat niet in dat je als ouder in een totaal andere wereld komt en niets snapt van al die termen die ze uitbraken... In zo'n studieboek staat ook niet in dat je als ouder een waas voor je ogen en hart krijgt die er voor zorgt dat het allemaal gezuiverd bij je binnen komt zodat je nog net overeind blijft.


Pijn en hartezeer
Die ervoor zorgt dat je pas na jaren gaat voelen van ; mijn god hebben we dat echt niet gezien? Boeken zeggen je ook niet hoe afschuwelijk het is als buurtkinderen letterlijk in de bosjes duiken of zonder te kijken de weg op springen omdat je mooie dappere kleine meisje er samen met haar moeder aan komt... Dat er naar datzelfde meisje gekeken wordt op verjaardagen alsof ze iets smerigs en vies is en gepraat wordt er ook niet tegen haar want goed bij haar hoofd is ze vast ook niet want ze ziet er echt raar uit mijn dat gekruip, gekwijl en dat scheve gezicht... Geen boek waarin staat hoe als ouder om te gaan met zoveel pijn en hartzeer...Geen boek die verteld hoe om te gaan met de nieuwe gebruiksaanwijzing die ze niet bij je dochter geleverd hebben want heel veel sterkte en het gaat jullie goed was de laatste zin die we mee kregen 4 jaar geleden... En snel sloten ze hun boek met vervelende ouders want tjonge dat waren er me een stel zeg die ouders van Brenda...eigenwijs tot en met want je weigert toch geen medicatie om je dochter wat rustiger te krijgen?


Doodmoe van de zorgen
Wie wil zijn dochter nou niet de hele tijd entertainen als je er bent? Dat wij heus wel snapten dat een meisje van 5 jaar oud dat van de één op de andere dag verlamd raakt en uit haar vertrouwde omgeving geplaatst moet worden zonder haar papa en mama, dat datzelfde kindje af en toe flink een brul gaf van frustratie als iets niet lukte... 
en dan geen anti-psychotica geven want dat was echt een stuk makkelijker voor de verzorging al zeiden ze dat natuurlijk niet hardop...nee, dat stond niet in hun boek....Dat we dood en doodmoe waren van alle zorgen en het elke dag werken (want ja, ons leven ging ook door in dat jaar) en op en neer rijden 80 kilometer elke dag en ja, dan was het best wel lekker als ze vermaakt werd door een verzorgster ipv weer eindeloos met die barbies spelen 4 uur lang....

Dappere meisje
Geen boek heeft hen in doen zien dat dit dappere meisje niet één van de ... was. Geen boek heeft ons kunnen leren om om te gaan met onze angsten, woede en verdriet. De pijn toen ze elke dag gillend achter ons aan ging als we naar huis gingen want: ''echt mama ik zal lief zijn'' en ''papa ik wil mee''. G
elukkig hebben we altijd naar ons gevoel geluisterd en daar naar gehandeld en we hebben geen boek nodig om straks een lange neus te gaan trekken naar alle doktoren en verzorgers, want waar zij zeiden dat ze niet verder zou komen dan heel misschien lopen met een rollator gaat Brenda's lichamelijke herstel de laatste tijd als een speer en loopt ze èn valt ze, maar mooi wel zonder rollator! 


Daar hadden wij mooi geen boek voor nodig want dat heet vertrouwen hebben in de kracht van je eigen kind! 


Jenny

Comments