Orion blog‎ > ‎

Samen slapen - door Jenny de Leth

Geplaatst 29 aug. 2019 07:58 door Jelka Bröcheler
Gerelateerde afbeelding


De enige weken dat Brenda bij ons op de slaapkamer mocht slapen zijn de eerste twee weken van haar leven geweest.
Verder heeft ze altijd prima gesnurkt in haar eigen slaapkamer.
Ook als ze ziek was hielden we haar op haar eigen slaapkamer omdat we bang waren dat als we er één keertje aan zouden beginnen dat ze dan de rest van haar jeugd bij ons in de slaapkamer aan de snurk zou gaan.
Ook als ze ziek was lieten we haar in haar eigen ledikantje maar sleepten 's avonds wel een matras er naar toe en legden die dan voor haar ledikant neer.
Dan stak ik mijn hand door de spijlen en hield haar hand vast terwijl we zo samen in slaap vielen....
Ook toen ze ouder werd en in een prachtig hemelbed sliep werd er bij ziekte een matras voor haar bed neergelegd en vielen we met de handen ineen gestrengeld samen in slaap.

Na haar operatie werd 's avonds voor haar ziekenhuisbed een stretcher neergezet waar we om de beurt de nacht naast haar doorbrachten.
De handen in elkaar werden wat bemoeilijkt door het bed rek aan haar bed en de spalk die om haar handen zat om het infuus goed op z'n plek te houden maar met een beetje passen en meten lukte het toch en vielen we met de vingers tegen elkaar in slaap...
Soms draaide ze zich dan in haar slaap om en werd ik bruut wakker gemept door een spalk die met een klap op mijn hoofd terecht kwam en waar ze , als ik dat 's morgens verontwaardigd tegen haar vertelde, ze vreselijk om moest lachen!
Helemaal als ik verontwaardigd zei dat we moeite moesten doen om onze handen door dat bed rek heen te steken maar dat ze in haar slaap feilloos mijn hoofd wist te vinden door het bed rek heen !

Vannacht raasde er een gigantische onweersbui met heftige regen en hagelbuien boven ons huis en al ben ik dan bijna 50 jaar; ik lag te beven in mijn bed zo hard ging het tekeer... En ja hoor; bij de volgende gigantische knal werd er bang geroepen uit haar slaapkamer dat ze zo ontzettend bang was....
Nog even een opvoedkundige peptalk gegeven dat we echt wel veilig waren en dat we vlakbij haar slapen dus echt ga maar weer slapen want over 4 uurtjes moeten we alweer op... Om zelf weer bevend in mijn bed te liggen en duizend schietgebedjes te doen....

Opeens stond ik op, werd er een matras van zolder gehaald en naast het bed van Brenda neergelegd want als ik zelf al zo bang was dan kon ik natuurlijk niet verwachten dat Brenda zalig aan de snurk zou gaan.

Na even geruststellend gepraat te hebben probeerden we weer te gaan slapen en opeens kwam er vanonder haar veilige dekbedholletje dat ze om zichzelf heen gevouwen had een handje naar beneden die de mijne zocht en zo, met de handen ineen gevouwen, vielen we weer in slaap....<3

Jenny de Leth


...
Comments