Orion blog‎ > ‎

Passend onderwijs dl.1 Optie of utopie - Cees Blij

Geplaatst 19 jul. 2016 06:13 door Jelka Bröcheler

Leerlingen met LVB in de reguliere school (afl. I), een optie of een utopie

Passend onderwijs een optie op een utopie?

Op 1 augustus 2014 is de wet op het Passend Onderwijs van kracht geworden. Alle kinderen moeten een plek krijgen op een school die past bij hun kwaliteiten en mogelijkheden. Ook als zij extra ondersteuning nodig hebben. Dit is het uitgangspunt van Passend Onderwijs. Die plek kan op de school zijn waar het kind is aangemeld. Is dit niet mogelijk? Dan moet er een andere reguliere- of speciale school worden gevonden, die de begeleiding wel kan bieden. Op het Orioncollege hebben we de laatste twee jaar te maken met een teruglopend leerlingaantal. De vraag is nu of dit al een gevolg is van het Passend Onderwijs.

In mijn blog staan we daarom de komende afleveringen stil bij wat de mogelijkheden zijn van Passend Onderwijs voor leerlingen met een licht verstandelijke beperking (LVB). Vanuit het gezichtspunt van het speciaal onderwijs kijken we in hoeverre leerlingen met een licht verstandelijke beperking kunnen participeren in het regulier onderwijs. Hoe kan het regulier onderwijs tegemoet komen aan de ondersteuning die een LVB-leerling van het onderwijs en dus school en leerkracht vraagt. Zijn we met z’n allen in staat om een dusdanig leer- en leefklimaat te scheppen dat de leerling eenzelfde ontwikkeling op zowel cognitief, sociaal en emotioneel gebied kan doormaken binnen het regulier onderwijs zoals nu nog overwegend binnen het speciaal onderwijs plaatsvindt. Wel maken we een duidelijk onderscheid tussen de mogelijkheden binnen het primair onderwijs en die van het voortgezet onderwijs. Tenslotte staan we nog stil bij de transitie naar wonen, werk en vrije tijd. Hebben we hier te maken met een optie op een utopie.

Uitgangspunt is dat wij denken dat voor een deel van de moeilijk lerende en licht verstandelijke beperkte populatie Passend Onderwijs binnen reguliere scholen, met name in het primair onderwijs, een mogelijkheid is. Daarom is het belangrijk om al op jonge leeftijd bij leerlingen die zich anders ontwikkelen te signaleren wat de ondersteuningsbehoefte is. Wij spreken liever van een behoefte dan van een probleem, omdat dit minder stigmatiserend maar juist meer oplossingsgericht klinkt. Hiermee wordt de leerkracht het idee gegeven dat er met de leerling resultaten kunnen worden geboekt. Het meest belangrijke is dat bij de directies en teams het idee gaat leven dat het achterliggende paradigma van Passend Onderwijs, een zo groot mogelijke inclusie van mensen met een beperking in de maatschappij, zijn start vindt in het onderwijs. Dit betekent een ware cultuuromslag, omdat met het speciaal onderwijs als parallel systeem, het reguliere onderwijs altijd in staat was om de meest ondersteuningsbehoeftige leerlingen door te verwijzen en daarmee de verantwoordelijkheid. Kees van der Wolf typeert dit als het systeem van het laatste wagonnetje dat afgekoppeld wordt als de locomotief het niet meer kan trekken. Helaas is er dan altijd weer een andere wagon de achterste. We moeten, willen we succes kunnen boeken, dan ook een deel van de aanpak van het speciaal onderwijs integreren in het regulier onderwijs. Binnen het primair onderwijs zijn daar bij voldoende middelen zeker kansen toe. Dit betekent voor leerlingen, maar ook voor ouders, tevens een grotere mogelijkheid tot sociale integratie. Daar waar voor de leerling de ondersteuningsbehoefte te groot wordt en de druk op zijn naaste omgeving, leerkracht en medeleerlingen, te zwaar zal altijd een vorm van speciaal onderwijs dienen te blijven bestaan.

Cees Blij


Comments