Orion blog‎ > ‎

Liefde en geduld - Jenny de Leth

Geplaatst 25 jan. 2016 08:20 door Jelka Bröcheler   [ 25 jan. 2016 08:21 bijgewerkt ]
Brenda kan een hoop zelf al gaat dat op z'n Amsterdams gezegd "op z'n boerenfluitjes". 

Tijd&geduld
En daar moet ik tijd en veel geduld voor hebben.
Doordeweeks heb ik dat 's morgens allebei niet - en geen tijd en geen geduld - dus help ik haar met het ochtendritueel en het klaarmaken voor de bus.
's Avonds heb ik wel tijd maar soms geen geduld, ligt er aan of ik gewerkt heb en hoe haar pet die dag gestaan heeft en of we veel discussies en strijd hebben gehad. Dan is het douchen en naar bed.

Full monty
Heb ik tijd en zin dan help ik haar douchen want dat kan ze echt nog niet zelf, poets haar tanden en draai een uur lang met veel geduld 36 ragdunne vlechtjes in voor de nodige prachtige golfjes in haar haren de volgende dag, help haar naar bed en masseer lekker haar voeten met lavendelolie.
Dan help ik haar in haar pyjama en ga lekker op bed bij haar liggen en spreken we de dag door of lezen elkaar voor.
In het weekend volstaat, mits ze niet heeft buiten gespeeld, een lap over haar heen en hoeft er niet gedoucht te worden.

Zelf doen
Vanavond gingen we naar boven en in de badkamer zei ik; "nou moppie...doe het vandaag maar zelf allemaal".
Verbaasd en wat boos keek ze me aan.
"Waarom moet ik het zelf doen?".
Ik bukte en keek haar in de ogen en zei; "je wilt toch zelfstandig worden...ik weet dat je het kunt dus laat het maar aan mama zien.
"Da's waar" antwoordde ze en daar begon ze.

Aan de slag
Een reuzegrote klodder tandpasta werd er geconcentreerd op haar tandenborstel gelegd en met wangen mond en kin vol kwijl en tandpasta werd er driftig gepoetst en kan ik morgen mijn badkamerspiegel schoonmaken, maar voor nu hield ik daar mijn mond over.
Met haar trui moest ik haar helpen maar de rest ging prima met rondzwaaiende armbewegingen met zwierige bogen op, naast en in de wasmand.,
Haren werden gekamd en een lap over zichzelf gehaald en met haar handen langs de muur ging ze naar haar slaapkamer.
Ze trok haar pyjama aan, deed sokjes aan haar voeten tegen de slechte doorbloeding, legde haar geliefde knuffels netjes op hun eigen plekje en trok het dekbed tot haar kin terwijl ze me aankeek.

Trots
"Wauw moppie...wist je dat je nu precies hebt gedaan wat elk kindje van jouw leeftijd elke dag zelf doet die niet gehandicapt is?"
"Echt waar mama?" vroeg ze vol ongeloof.
"Ja moppie dit doen kindjes van jou leeftijd allemaal zelf en nu heb jij het ook zelf gedaan ben zo super trots op jou!"
Warm keek ze me aan en zei; "Je bent lief mama..."
"Jij ook lieverd..."

Jenny de Leth
Comments