Orion blog‎ > ‎

Fietstocht team speciaal voor - dag 4 door Cees Blij

Geplaatst 10 jul. 2017 06:26 door Jelka Bröcheler
Terug op het honk

Na de koninginnenrit van woensdag moesten we vandaag even gas terugnemen. Waar ze in een grote wielerronde dan een rustdag inlassen was voor ons een later begin van de etappe voldoende. Misschien klinkt het wat arrogant om onze tocht te vergelijken met een Tour of de Giro, maar als we de voorbereiding, inspanningen, leeftijd en afstanden naast elkaar leggen dan springt de equipe van Orion er heel positief uit. Waarbij wij niet het gebruik van doping bedoelen. Zo bestond de voorbereiding van Santoshi uit een keer spinnen en een keer een tochtje met het team richting Weesp en terug. Zo reden wij bij temperaturen van 28 graden en een tegenwind van windkracht 6. Zo is onze jongste deelnemer Boaz pas 13 jaar. Tenslotte reden we afstanden van 60 tot 130 km op een dag. Als we dat afzetten tegenover de jarenlange ontwikkeling van profwielrenners richting een grote ronde dan zijn onze leerlingen de ware kampioenen. In Luca schuilt een Tom Dumoulin en in Morinyo een Stefan Kruiswijk. Dit even ter illustratie van de grootte van de prestatie die er de afgelopen dagen geleverd is.
Terug naar vanochtend. We sliepen dus uit tot een uur of half 9 en genoten vervolgens van een voedzaam ontbijt, waarbij eieren met bacon door Jasmijn werden uitgeserveerd. Hadden we trouwens al vermeld dat het duo Jasmijn en Sietse, ondersteund door Jaap, de vader van meester Frank, zorgden voor een heel goede verzorging en ravitaillering onderweg.
We namen het er echt van deze laatste ochtend, hierdoor trad wel het aloude Friese spreekwoord in werking, ’s ochtend laat, de hele dag laat. Pas om 11 uur bestegen we onze fietsen, waarbij de zadels voor sommigen van ons steeds moeilijker te verdragen werden. We reden eerst nog even langs stichting Aap, waar we de mantelbavianen in hun buitenverblijf konden zien. Dat nam ook weer tijd natuurlijk. Aangezien we hadden afgesproken deze laatste dag ‘en groupe’ te fietsen, betekende dat voor team 1 dat zij hun snelheid dienden aan te passen aan de wat langzamere fietsers. Uit eigen ervaring weet ik dat dat nog best lastig is. Zoals ik gisteren al schreef was deze route met grote bruggen, over het Gooimeer en later het Amsterdam-Rijnkanaal, als obstakels van de eerste categorie, ook niet zo aantrekkelijk voor het oog. Bij Muiderberg en Muiden, met het Muiderslot, werd de omgeving weer lieflijker. Om kwart voor 1 bereikten we de Maxis. Daar zou voor de laatste maal gefourageerd worden. Daar ontstond een misverstand over de wijze waarop we dat zouden doen. Uiteindelijk kozen de leerlingen en meester George voor de Burgerking, waar ze zich tegoed deden aan een Whoppermenu.


Al tijdens deze lunch sloop de weemoed bij de deelnemers in het hart. Iedereen werd wat stiller en men begon al in de verleden tijd te spreken: “Wat hebben we het leuk gehad.” “We hebben vier goeie dagen gehad samen.” En Roche, Morinyo en Shauquille vroegen aan meester Hans en George of ze ze nog wel zouden zien na afloop van deze tocht. En Santoshi vroeg dat weer aan meester Frank en juffrouw Laurien. Kortom het afscheid nemen was al begonnen.
Vervolgens moesten we snel weer in de benen om rond 2 uur bij het Orioncollege in Zuidoost te zijn om ons te laten verwelkomen door de leerlingen, het team, ouders van de fietsers en deelnemers van het stafbureau.
Om vijf over 2 reed het complete peloton, minus natuurlijk onze ongelukkige uitvaller Joshua, het atrium van het CEC-gebouw op. Alwaar de toeschouwers zich in een haag met ballonnen hadden opgesteld. Als door een luid bulderende tunnel werden de fietsers naar binnen gezogen en vielen onze leerlingen in de armen van hun ouders en andere familieleden en bekenden die waren meegekomen.
Na dit grandioze welkom vroeg Michel Trapenberg om stilte en mocht Santoshi de cheque van de sponsorgelden overhandigen aan twee medewerkers van Stichting KiKa. De oudste van de twee vertelde dat hij heel blij was met dit bedrag van € 1775 (waar nog wel wat bij gaat komen) en dat er hard gewerkt wordt in een heel nieuw en groot medisch centrum aan onderzoek om kinderkanker de wereld uit te helpen. Nu lukt het al om bij 75% van de kinderen die kanker krijgen het te genezen, maar het uiteindelijke doel is om dat bij 100% van de zieke kinderen te laten gebeuren.

Na deze mededeling gingen alle deelnemers aan deze fietstocht en de verzorgers met een heel trots gevoel naar hun eigen huis en hun eigen bed, want daar zullen ze vanavond bijtijds naar toe gaan, om de vermoeienissen er uit te slapen.

Hartelijk bedankt namens Orion voor deze PR en natuurlijk namens alle kinderen die getroffen zijn, en mogelijk nog worden door kinderkanker.

Santoshi, Luca, Morinyo, Roche, Shauquille, Boaz, Luke en Joshua, jullie zijn toppers op de fiets, maar ook in je willen inspannen voor een ander. Het spreekwoord zegt: Wie goed doet, goed ontmoet. Dat gaan jullie merken.

En tenslotte meester Frank en juffrouw Laurien, jullie als initiatiefnemers en organisatoren van dit evenement, fietshelm af.

Morgen volgt nog een filosofische bespiegeling van dit gebeuren en het zou leuk zijn als de leerlingen hun eigen ervaringen ook op papier zetten.

Cees Blij
Comments