Orion blog‎ > ‎

Als je maar echt wil... - Jenny de Leth

Geplaatst 19 jul. 2016 06:49 door Jelka Bröcheler

Toen Brenda uit haar hersentumor operatie kwam was ze verlamd. Een verhaal dat veel mensen natuurlijk kennen door mijn blogs.

In die blogs beschreef ik haar strijd om haar nieuwe ik te accepteren.
Iets wat ze steeds beter heeft geleerd maar absoluut weigert om te accepteren.
Brenda wilt gewoon weer zoals elk ander kind zijn en dat is haar kracht in haar revalidatie.
Als 5 jarige was ze een kind als alk ander en was er niets aan haar te zien en te merken en gng ze dansend en zingend door het leven.
Want, zo zei ze altijd, ze wilde "zingeres" worden en op ballet.

De tumor gooide roet in het eten want vanaf toen zat dansen er niet meer in en ook haar spraak was aangetast waardoor de liedjes die er al gezongen werden niet te verstaan waren en tergend langzaam gezongen werden.
Maar accepteren dat er nooit meer gezongen zou worden dat deed ze niet en 6 jaar later zit ze weer op de goede toon en snelheid met liedjes mee te zingen.

Op ballet gaan bleef al die jaren haar allergrootste wens maar dat kon echt niet want daar was ze te gehandicapt voor.
Toen ging ze naar de mytylschool ver ver weg en daar krijgt ze de perfecte fysiotherapie waardoor haar balans met sprongen vooruit gaat.
Paardrijles en zwemmen zorgt er ook voor dat ze beter in haar balans zit en wat niemand ooit voor mogelijk had gehouden gebeurde; ze haalde haar aangepaste zwemdiploma A !

En opeens was daar het moment dat het onderwerp ballet weer te sprake kwam en belde ik de balletschool hier in de buurt.
Een week later mocht ze haar eerste proefles doen en dat ging zo goed dat ze van de lerares mocht blijven!
Sterker nog; bij les twee kreeg Brenda te horen dat er speciaal voor haar door de lerares een dans in de komende uitvoering geschreven zou worden zodat ze ook mee kon doen!
En uiteindelijk werden dat drie dansen waarvan de derde door Brenda zelf bedacht!
Geholpen door haar lieve balletvriendinnetjes danste Brenda de sterren van de hemel en trots stond ze daar op het toneel tijdens het applaus.
"Hier heb je het allemaal voor gedaan wijfie " zei ik later tegen haar.
"Al die jaren van verdriet, therapieën en doorzetten; allemaal voor dit moment "
En mocht je nou denken dat met het vervullen van haar droomwens rust in haar is gekomen?
Welnee joh...mevrouw heeft nu in haar hoofd dat ze op spitzen wil dansen!

En ik zal niet eens raar staan te kijken als het haar nog gaat lukken ook!

Jenny de Leth
Comments